moeite met de verwerking van klanken;

moeite met technisch lezen;

moeite met het decoderen van gehoorde klanken (spelling);

moeite met automatiseren.

Dyslexie betekent letterlijk: niet goed kunnen lezen.

Dyslexie heeft alles te maken met een moeizame verwerking van klanken, met het snel en goed kunnen koppelen van tekens aan klanken. Het kunnen omzetten van letters in klanken of van klanken in letters ontwikkelt zich bij dyslectici langzaam en met veel moeite.

Dyslexie betreft 'een langdurige stagnatie in het flexibel toepassen van de leesstrategieën die het technisch lezen bepalen, bij leerlingen die overigens geen grove belemmeringen van zintuiglijke of neurologische aard ondervinden, en in staat geacht worden om te leren lezen, dus niet gerekend kunnen worden tot de Zeer Moeilijk Lerende Kinderen of nog dieper zwakzinnigen'.

Als je in de tweede helft van groep 3 ziet dat een kind een achterstand heeft opgelopen, is het raadzaam een diagnose te laten stellen. Vaak hebben ouders als eersten in de gaten dat er iets mis is met hun kind. Tijdens het lezen thuis zien ze dat een kind tijdens het lezen letters of woorden toevoegt of weglaat, spellend of radend leest en in leestempo en leeskwaliteit achterblijft.

Bij het spellen merken ouders dat hun kind verschrijvingen maakt die hardnekkig blijven, bijvoorbeeld de omkering van /b/ en /d/, /ie/ en /ei/, de d/t- regel aan het eind van een woord.

TIEN VOOR TIEN diagnosticeert op deskundige wijze de aangemelde kinderen. Door middel van onderzoek proberen we de dyslexie, lees- en/of spellingproblemen te achterhalen. Meer informatie: zie: www.psycon.nl.

Met behulp van het diagnostisch onderzoek gaan we na hoe groot de achterstand van de leerling is en waar zijn of haar specifieke problemen liggen. Daarna brengen we over de vorm van de hulp/begeleiding advies uit aan de ouders.